Pedagog i Psycholog - - Szkoła Podstawowa nr 2 w Chełmie im ks Stanisława Staszica

Idź do spisu treści

Menu główne:

Pedagog i Psycholog


__________________________________________________________________________________________________________________________________________________

        Pedagog szkolny:                                               Psycholog szkolny: 
     Mariola Bakaj                                                  Aleksandra Klajnert

       GODZINY PRACY:                                                        GODZINY PRACY:

       Poniedziałek : 9.00- -12.00                                          Wtorek : 9.00-13.00

       Środa : 8.00- 12.00                                                     Czwartek: 11.00- 13.00

       Piątek : 10.00 -12.00                                                   Piątek : 8.00 -12.00

      


       ___________________________________________________________________________________________________

       

Rozwiązuj problemy

Nie ma takiego problemu, którego nie da się rozwiązać. Niektóre z nich wymagają jedynie więcej czasu i chęci współpracy.

MASZ PROBLEM?

Zwróć się do pedagoga gdy:
•    czujesz, że nikt Cię nie rozumie,
•    źle czujesz się w klasie,
•    masz kłopoty z nauką,
•    ktoś namawia Cię do rzeczy na, które nie masz ochoty (bójki, przynoszenie pieniędzy, palenie papierosów, zażywanie dopalaczy itp.),
•    jesteś ofiarą lub świadkiem przemocy,
•    masz problemy rodzinne,
•    chcesz podzielić się swoja radością, sukcesem lub pomysłem,

PRZYJDŹ Z KAŻDĄ SPRAWĄ, NIE MUSISZ RADZIĆ SOBIE SAM!!!

______________________________________________________________________________________________________


Janusz Korczak - wielki przyjaciel dzieci

  Janusz Korczak był nowatorskim pedagogiem, autorem publikacji z zakresu teorii i praktyki wychowania. Był zwolennikiem poszanowania praw dziecka, całkowitego równouprawnienia dzieci i prekursorem wielu działań na rzecz dzieci . Chciał organizować społeczeństwo dziecięce na zasadach sprawiedliwości, równych praw i obowiązków..
Pracował i żył z dziećmi i dla dzieci. Z dziećmi także zginął w obozie zagłady w Treblince.
Po wojnie życie i dzieło Janusza Korczaka nie zostało zapomniane. Wręcz przeciwnie – jego nowatorskie idee i rozwiązania wychowawcze, jego wizjonerska koncepcja praw dziecka na stałe weszły do kanonu kultury Polski i świata.


APEL TWOJEGO DZIECKA WG JANUSZA KORCZAKA

Mamo, tato ...
NIE psuj mnie dając mi wszystko, o co cię poproszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam cię na próbę.
NIE obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Ja to wolę, bo to daje mi poczucie bezpieczeństwa.
NIE pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że pomożesz mi je wykryć w zarodku.
NIE rób tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To jedynie sprawia, że postępuję głupio, aby wydać się większym.
NIE karć mnie w obecności innych. Najbardziej pomaga mi, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
NIE ochraniaj mnie przed konsekwencjami. Potrzebne mi są również doświadczenia bolesne.
NIE rób tak bym swoje pomyłki uważał za grzechy. To zaburza moje poczucie wartości.
NIE przejmuj się zbytnio, gdy mówię "Nienawidzę cię". To nie ciebie nienawidzę, ale twojej władzy, która mnie niszczy.
NIE przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. One jednak przyciągają twoją uwagę, której potrzebuję.
NIE gderaj. Jak będziesz tak robił, to będę się bronił przez udawanie głuchego.
NIE dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich nie dotrzymujesz.
NIE zapominaj, że nie potrafię wyrazić siebie tak dobrze jak bym chciał. Dlatego czasami mijam się z prawdą.
NIE przesadzaj, co do mojej uczciwości. To mnie krępuje i doprowadza do kłamania.
NIE zmieniaj swoich zasad postępowania ze względu na układy. To wywołuje we mnie zamęt i utratę wiary w ciebie.
NIE zbywaj mnie, gdy stawiam ci pytania. W przeciwnym razie przestanę cię pytać, a informacji poszukam gdzie indziej.
NIE mów mi, że mój strach i obawy są głupie, one są bardzo realne.
NIGDY nawet nie sugeruj, że jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam wielki wstrząs, gdy widzę, że taki nie jesteś.
NIGDY nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej twojej godności. Uczciwe usprawiedliwienie się wzbudza we mnie wielką serdeczność w stosunku do ciebie.
NIE zapominaj, że lubię eksperymentować. Nie zabraniaj mi tego, bo bez eksperymentowania nie mogę się rozwijać.
NIE zapominaj jak szybko rosnę. Pewnie trudno jest ci dotrzymać mi kroku - ale proszę cię - postaraj się.
NIE zapominaj mówić mi, że mnie kochasz. Nigdy!

________________________________________________________________________________________________________________________________________


Cyberprzemoc
10 RAD DLA RODZICÓW DOTYCZĄCYCH BEZPIECZNEGO KORZYSTANIA Z INTERNETU PRZEZ DZIECI

1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem.
Bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z Internetem. Odkrywajcie wspólnie jego zasoby. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować Wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych im stron.

2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie.
Uczul dziecko na niebezpieczeństwa związane z nawiązywaniem nowych znajomości w Internecie. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w Sieci, ani też wierzyć we wszystko co o sobie mówią. Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy mogą chcieć zrobić im krzywdę. Rozmawiaj z dzieckiem o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania.

3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci.
Dorośli powinni zrozumieć, że dzięki Internetowi dzieci mogą nawiązywać przyjaźnie. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi w Sieci może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci muszą mieć świadomość, że mogą spotykać się z nieznajomymi wyłącznie po uzyskanej zgodzie rodziców i zawsze w towarzystwie dorosłych lub przyjaciół.

4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych.
Dostęp do wielu stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga podania prywatnych danych. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje, zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść podanie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego imienia, nazwiska, adresu i numeru telefonu.

5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci.
Wiele dzieci używa Internetu w celu rozwinięcia swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy potrzebnej w szkole. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w Sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).

6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka.
Często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.

7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści.
Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować np. zjawisko pornografii dziecięcej szerzące się przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. Nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – Hotline’u (www.dyzurnet.pl). Hotline kooperuje również z operatorami telekomunikacyjnymi i serwisami internetowymi w celu doprowadzenia do usunięcia nielegalnych materiałów z Sieci.

8. Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ - Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie.
Przypominaj dzieciom o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa itp. (zasady Netykiety znajdziesz na stronie www.sieciaki.pl) Twoje dzieci powinny je poznać (nie wolno czytać nie swoich e-maili, kopiować zastrzeżonych materiałów, itp.).

9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko.
Przyjrzyj się, jak Twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Staraj się poznać znajomych, z którymi dziecko koresponduje za pośrednictwem Internetu. Ustalcie zasady korzystania z Sieci oraz sposoby postępowania w razie nietypowych sytuacji.

10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami.
Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.

źródło: www.dzieckowsieci.pl

Przydatne strony:     www.dzieckowsieci.pl     sieciaki.pl      www.saferinternet.pl  

RODZICU!

CZY WIESZ, ŻE KORZYSTANIE Z PORTALU SPOŁECZNOŚCIOWEGO FACEBOOK JEST LEGALNE DOPIERO OD 13-TEGO ROKU ŻYCIA

___________________________________________________________________________________________________

Kary nagrody w wychowaniu dzieci

Kara i nagroda są metodami wychowawczymi polegającymi na eliminowaniu niewłaściwych zachowań, w odniesieniu do kary lub na tworzeniu dla dziecka atrakcyjnego przedsięwzięcia czyli dostarczaniu mu nagrody w następstwie pozytywnego zdarzenia.
Stosowanie kary zależy od konsekwencji stosowania tej metody czyli, czy pojawia się za każdym razem gdy wystąpi niepożądane zachowanie. Musimy jednak pamiętać, że kara jest tylko środkiem doraźnym, zastosowanym pod wpływem złości czy emocji. Często jest też zbyt surowa w porównaniu z przewinieniem dziecka.
Stosowanie nagród powinno zdarzać się częściej niż kar.
Nagroda natomiast to nie tylko dawanie cukierków, pieniędzy, zabawek lecz także czynności np. wspólna gra w piłkę ojca z synem, wspólne oglądanie filmu, wyjście na spacer czy miła rozmowa podczas której dziecko odczuje, że rodzic jest z niego dumny.
Rodzice, którzy rozsądnie stosują kary i możliwie często nagrody powodują u dzieci tzw. „motywowanie wewnętrzne”.
Wyeliminowanie kar i nagród jest nierealne, gdyż są one związane z naszym systemem społecznym i mentalnością ludzi. Należy zatem pamiętać, aby kary nie były zbyt surowe, a nagrody zbyt duże.
Zrozumienie, akceptacja, ufność, wzajemny szacunek i rozmowa wyjaśniająca w sytuacjach trudnych dla dziecka lepiej sobie poradzą niż najatrakcyjniejsza nagroda czy najsurowsza kara.

Literatura:
1. Gordon T. „Wychowanie bez porażek”
2. Popielarska A., Mazurowska M. „Dlaczego nasze dzieci sprawiają trudności wychowawcze”
_______________________________________________________________________________________________________________________________________
Wskazówki dla rodziców uczniów z ADHD

1. Zapewnić dziecku miłą, przyjazną atmosferę.

2. Należy przestrzegać uregulowanego trybu życia codziennego – ustalone godziny wstawania rannego, snu, pory wieczornego układania się do snu, posiłków, czasu odrabiania lekcji, zabawy.

3. Konieczne jest stopniowe, ale systematyczne wdrażanie dziecka do obowiązków i zajęć domowych z równoczesnym przestrzeganiem potrzeby ukończenia każdej rozpoczętej czynności.

4. Wskazane jest ograniczenie ilości różnorodnych i szybko zmieniających swą formę zajęć i czynności dziecka zarówno przyjemnych jak i przykrych np. w jednym dniu wycieczka, film, uroczystości rodzinne albo też gwałtowne karcenie dziecka w postaci głośnego krzyku przez kilku członków rodziny- mama, tato, babcia, bądź rodzeństwo.

5. Nie hamować nadmiernie ruchliwości dziecka, pozwalać na zaspokojenie potrzeb ruchu, jednak w odpowiedniej formie w sposób właściwie zorganizowany pod opieką osób dorosłych.

6. Odrabianie lekcji w domu winno być stałym obowiązkiem ucznia, podczas którego należy przestrzegać następujących zasad: lekcje powinny być odrabiane w warunkach spokoju i ciszy.
Na biurku podczas uczenia się powinny być tylko te przedmioty, które są niezbędne do pracy. W chwilach zmęczenia (osłabienie koncentracji uwagi) dziecko powinno wykonać krótką gimnastykę, bądź też na bardzo krótko należy zająć je innymi czynnościami. Podczas uczenia się należy , tam gdzie jest to potrzebne, wykorzystywać głośne czytanie, co sprzyja koncentracji uwagi.

7. Zachęcać i wdrażać dziecko do czytelnictwa przez wspólne czytanie i omawianie książek. Interesująca książka uczy, a równocześnie działa uspokajająco.

8. Rodzice powinni kontrolować czas wolny dziecka i pomagać mu w jego organizowaniu.

9. Całość oddziaływań wychowawczych w stosunku do dziecka nadpobudliwego wymaga od wszystkich członków rodziny bardzo dużo spokoju, cierpliwości i życzliwości oraz zrozumienia i konsekwencji.
_____________________________________________________________________________________________________________________________________________


 
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego