Pedagog i Psycholog - - Szkoła Podstawowa nr 2 w Chełmie

Idź do spisu treści

Menu główne:

Pedagog i Psycholog

 
GODZINY PRACY PEDAGOGA SZKOLNEGO W ROKU SZKOLNYM 2019/2020

        

PONIEDZIAŁEK  - 10.00-10.30
WTOREK - ---
ŚRODA - 8.00-13.00
CZWARTEK - 11.20-13.50
PIĄTEK - 8.00-10.00

Informacje o pracy pedagoga
Pedagog szkolny organizuje w szkołach i placówkach pomoc psychologiczną i pedagogiczną dla dzieci i młodzieży, której celem jest wspomaganie rozwoju psychicznego i efektywności uczenia się poprzez pomoc wychowawcom klas i współdziałanie z nauczycielami, rodzicami (opiekunami prawnymi), organami szkoły oraz instytucjami pozaszkolnymi zwracając uwagę na przestrzeganie postanowień Konwencji o prawach dziecka.


SZKOLNA SKRZYNKA ZAUFANIA
Drodzy Uczniowie!
W szkole funkcjonuje skrzynka, do której możecie wrzucać swoje uwagi o tym, co dzieje się w szkole, o problemach, jakie są dla waż ważne lub trudne.Ta skrzynka to szansa na to, by w naszej szkole wszyscy czuli się bezpiecznie, by atmosfera w niej panująca służyła nauce i prawidłowemu rozwojowi każdego z Was. Dzięki Waszym wiadomościom i sygnałom przesyłanym do skrzynki możliwe będzie reagowanie przez nas „dorosłych”w sytuacjach kryzysowych, by zapewnić Wam niezbędną pomoc i wsparcie. Dużym ułatwieniem będzie podanie nazwiska lub klasy, w której konieczna jest nasza pomoc, aby szybko i skutecznie działać i docierać do osób potrzebujących.
Dzięki „Skrzynce” możecie otrzymać pomoc ze strony dyrekcji szkoły, nauczycieli, wychowawców, pedagoga, a także innych osób lub instytucji zajmujących się udzielaniem pomocy osobom potrzebującym!!

Drodzy Uczniowie piszcie:

  • jeśli się obawiacie konkretnych zdarzeń lub uczniów,
  • jeśli któremuś z Waszych kolegów lub koleżanek dzieje się krzywda,
  • jeśli macie problem, który można rozwiązać bez waszego udziału,
  • jeśli byliście świadkami czynów niezgodnych z prawem, a obawiacie się o tym zawiadomić osobiście,
  • oraz w każdym innym przypadku, kiedy czujecie, że powinniście zareagować lub potrzebujecie pomocy





Rozwiązuj problemy

Nie ma takiego problemu, którego nie da się rozwiązać. Niektóre z nich wymagają jedynie więcej czasu i chęci współpracy.

MASZ PROBLEM?

Zwróć się do pedagoga gdy:
•    czujesz, że nikt Cię nie rozumie,
•    źle czujesz się w klasie,
•    masz kłopoty z nauką,
•    ktoś namawia Cię do rzeczy na, które nie masz ochoty (bójki, przynoszenie pieniędzy, palenie papierosów, zażywanie dopalaczy itp.),
•    jesteś ofiarą lub świadkiem przemocy,
•    masz problemy rodzinne,
•    chcesz podzielić się swoja radością, sukcesem lub pomysłem,

PRZYJDŹ Z KAŻDĄ SPRAWĄ, NIE MUSISZ RADZIĆ SOBIE SAM!!!

______________________________________________________________________________________________________

Janusz Korczak - wielki przyjaciel dzieci

Janusz Korczak był nowatorskim pedagogiem, autorem publikacji z zakresu teorii i praktyki wychowania. Był zwolennikiem poszanowania praw dziecka, całkowitego równouprawnienia dzieci i prekursorem wielu działań na rzecz dzieci . Chciał organizować społeczeństwo dziecięce na zasadach sprawiedliwości, równych praw i obowiązków..
Pracował i żył z dziećmi i dla dzieci. Z dziećmi także zginął w obozie zagłady w Treblince.
Po wojnie życie i dzieło Janusza Korczaka nie zostało zapomniane. Wręcz przeciwnie – jego nowatorskie idee i rozwiązania wychowawcze, jego wizjonerska koncepcja praw dziecka na stałe weszły do kanonu kultury Polski i świata.

APEL TWOJEGO DZIECKA WG JANUSZA KORCZAKA

Mamo, tato ...
NIE psuj mnie dając mi wszystko, o co cię poproszę. Niektórymi prośbami jedynie wystawiam cię na próbę.
NIE obawiaj się postępować wobec mnie twardo i zdecydowanie. Ja to wolę, bo to daje mi poczucie bezpieczeństwa.
NIE pozwól mi ukształtować złych nawyków. Ufam, że pomożesz mi je wykryć w zarodku.
NIE rób tak, abym czuł się mniejszy niż jestem. To jedynie sprawia, że postępuję głupio, aby wydać się większym.
NIE karć mnie w obecności innych. Najbardziej pomaga mi, gdy mówisz do mnie spokojnie i dyskretnie.
NIE ochraniaj mnie przed konsekwencjami. Potrzebne mi są również doświadczenia bolesne.
NIE rób tak bym swoje pomyłki uważał za grzechy. To zaburza moje poczucie wartości.
NIE przejmuj się zbytnio, gdy mówię "Nienawidzę cię". To nie ciebie nienawidzę, ale twojej władzy, która mnie niszczy.
NIE przejmuj się zbytnio moimi małymi dolegliwościami. One jednak przyciągają twoją uwagę, której potrzebuję.
NIE gderaj. Jak będziesz tak robił, to będę się bronił przez udawanie głuchego.
NIE dawaj mi pochopnych obietnic, bo czuję się bardzo zawiedziony, gdy ich nie dotrzymujesz.
NIE zapominaj, że nie potrafię wyrazić siebie tak dobrze jak bym chciał. Dlatego czasami mijam się z prawdą.
NIE przesadzaj, co do mojej uczciwości. To mnie krępuje i doprowadza do kłamania.
NIE zmieniaj swoich zasad postępowania ze względu na układy. To wywołuje we mnie zamęt i utratę wiary w ciebie.
NIE zbywaj mnie, gdy stawiam ci pytania. W przeciwnym razie przestanę cię pytać, a informacji poszukam gdzie indziej.
NIE mów mi, że mój strach i obawy są głupie, one są bardzo realne.
NIGDY nawet nie sugeruj, że jesteś doskonały i nieomylny. Przeżywam wielki wstrząs, gdy widzę, że taki nie jesteś.
NIGDY nawet nie myśl, że usprawiedliwianie się przede mną jest poniżej twojej godności. Uczciwe usprawiedliwienie się wzbudza we mnie wielką serdeczność w stosunku do ciebie.
NIE zapominaj, że lubię eksperymentować. Nie zabraniaj mi tego, bo bez eksperymentowania nie mogę się rozwijać.
NIE zapominaj jak szybko rosnę. Pewnie trudno jest ci dotrzymać mi kroku - ale proszę cię - postaraj się.
NIE zapominaj mówić mi, że mnie kochasz. Nigdy!

________________________________________________________________________________________________________________________________________


Cyberprzemoc

10 RAD DLA RODZICÓW DOTYCZĄCYCH BEZPIECZNEGO KORZYSTANIA Z INTERNETU PRZEZ DZIECI

1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem.
Bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z Internetem. Odkrywajcie wspólnie jego zasoby. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować Wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych im stron.

2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie.
Uczul dziecko na niebezpieczeństwa związane z nawiązywaniem nowych znajomości w Internecie. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w Sieci, ani też wierzyć we wszystko co o sobie mówią. Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy mogą chcieć zrobić im krzywdę. Rozmawiaj z dzieckiem o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania.

3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci.
Dorośli powinni zrozumieć, że dzięki Internetowi dzieci mogą nawiązywać przyjaźnie. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi w Sieci może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci muszą mieć świadomość, że mogą spotykać się z nieznajomymi wyłącznie po uzyskanej zgodzie rodziców i zawsze w towarzystwie dorosłych lub przyjaciół.

4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych.
Dostęp do wielu stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga podania prywatnych danych. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje, zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść podanie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego imienia, nazwiska, adresu i numeru telefonu.

5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci.
Wiele dzieci używa Internetu w celu rozwinięcia swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy potrzebnej w szkole. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w Sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).

6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka.
Często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.

7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści.
Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować np. zjawisko pornografii dziecięcej szerzące się przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. Nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – Hotline’u (www.dyzurnet.pl). Hotline kooperuje również z operatorami telekomunikacyjnymi i serwisami internetowymi w celu doprowadzenia do usunięcia nielegalnych materiałów z Sieci.

8. Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ - Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie.
Przypominaj dzieciom o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa itp. (zasady Netykiety znajdziesz na stronie www.sieciaki.pl) Twoje dzieci powinny je poznać (nie wolno czytać nie swoich e-maili, kopiować zastrzeżonych materiałów, itp.).

9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko.
Przyjrzyj się, jak Twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Staraj się poznać znajomych, z którymi dziecko koresponduje za pośrednictwem Internetu. Ustalcie zasady korzystania z Sieci oraz sposoby postępowania w razie nietypowych sytuacji.

10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami.
Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.

źródło: www.dzieckowsieci.pl

Przydatne strony:     www.dzieckowsieci.pl     www.sieciaki.pl      www.saferinternet.pl  

RODZICU!

CZY WIESZ, ŻE KORZYSTANIE Z PORTALU SPOŁECZNOŚCIOWEGO FACEBOOK JEST LEGALNE DOPIERO OD 13-TEGO ROKU ŻYCIA


___________________________________________________________________________________________________

Kary nagrody w wychowaniu dzieci

Kara i nagroda są metodami wychowawczymi polegającymi na eliminowaniu niewłaściwych zachowań, w odniesieniu do kary lub na tworzeniu dla dziecka atrakcyjnego przedsięwzięcia czyli dostarczaniu mu nagrody w następstwie pozytywnego zdarzenia.
Stosowanie kary zależy od konsekwencji stosowania tej metody czyli, czy pojawia się za każdym razem gdy wystąpi niepożądane zachowanie. Musimy jednak pamiętać, że kara jest tylko środkiem doraźnym, zastosowanym pod wpływem złości czy emocji. Często jest też zbyt surowa w porównaniu z przewinieniem dziecka.
Stosowanie nagród powinno zdarzać się częściej niż kar.
Nagroda natomiast to nie tylko dawanie cukierków, pieniędzy, zabawek lecz także czynności np. wspólna gra w piłkę ojca z synem, wspólne oglądanie filmu, wyjście na spacer czy miła rozmowa podczas której dziecko odczuje, że rodzic jest z niego dumny.
Rodzice, którzy rozsądnie stosują kary i możliwie często nagrody powodują u dzieci tzw. „motywowanie wewnętrzne”.
Wyeliminowanie kar i nagród jest nierealne, gdyż są one związane z naszym systemem społecznym i mentalnością ludzi. Należy zatem pamiętać, aby kary nie były zbyt surowe, a nagrody zbyt duże.
Zrozumienie, akceptacja, ufność, wzajemny szacunek i rozmowa wyjaśniająca w sytuacjach trudnych dla dziecka lepiej sobie poradzą niż najatrakcyjniejsza nagroda czy najsurowsza kara.

Literatura:
1. Gordon T. „Wychowanie bez porażek”
2. Popielarska A., Mazurowska M. „Dlaczego nasze dzieci sprawiają trudności wychowawcze”


Wskazówki dla rodziców uczniów z ADHD

1. Zapewnić dziecku miłą, przyjazną atmosferę.

2. Należy przestrzegać uregulowanego trybu życia codziennego – ustalone godziny wstawania rannego, snu, pory wieczornego układania się do snu, posiłków, czasu odrabiania lekcji, zabawy.

3. Konieczne jest stopniowe, ale systematyczne wdrażanie dziecka do obowiązków i zajęć domowych z równoczesnym przestrzeganiem potrzeby ukończenia każdej rozpoczętej czynności.

4. Wskazane jest ograniczenie ilości różnorodnych i szybko zmieniających swą formę zajęć i czynności dziecka zarówno przyjemnych jak i przykrych np. w jednym dniu wycieczka, film, uroczystości rodzinne albo też gwałtowne karcenie dziecka w postaci głośnego krzyku przez kilku członków rodziny- mama, tato, babcia, bądź rodzeństwo.

5. Nie hamować nadmiernie ruchliwości dziecka, pozwalać na zaspokojenie potrzeb ruchu, jednak w odpowiedniej formie w sposób właściwie zorganizowany pod opieką osób dorosłych.

6. Odrabianie lekcji w domu winno być stałym obowiązkiem ucznia, podczas którego należy przestrzegać następujących zasad: lekcje powinny być odrabiane w warunkach spokoju i ciszy.
Na biurku podczas uczenia się powinny być tylko te przedmioty, które są niezbędne do pracy. W chwilach zmęczenia (osłabienie koncentracji uwagi) dziecko powinno wykonać krótką gimnastykę, bądź też na bardzo krótko należy zająć je innymi czynnościami. Podczas uczenia się należy , tam gdzie jest to potrzebne, wykorzystywać głośne czytanie, co sprzyja koncentracji uwagi.

7. Zachęcać i wdrażać dziecko do czytelnictwa przez wspólne czytanie i omawianie książek. Interesująca książka uczy, a równocześnie działa uspokajająco.

8. Rodzice powinni kontrolować czas wolny dziecka i pomagać mu w jego organizowaniu.

9. Całość oddziaływań wychowawczych w stosunku do dziecka nadpobudliwego wymaga od wszystkich członków rodziny bardzo dużo spokoju, cierpliwości i życzliwości oraz zrozumienia i konsekwencji.

Jak efektywnie uczyć się w domu?

  1. Zaplanuj sobie czas na naukę.
Jest to kluczowa sprawa: w jakich godzinach masz czas tylko na naukę i nic nie może cię wtedy rozpraszać. To ty musisz o to zadbać i wszelkie rozpraszające cię bodźce musisz usunąć. Zacznij od przejrzenia materiału, który chcesz opanować. Jeśli trzeba, podziel go na mniejsze części i ucz się po kolei, zgodnie z planem.
  1. Zadbaj o korzystne otoczenie.
– dobre oświetlenie,
– odpowiednia temperatura pomieszczenia,
– usunięcie rozpraszających czynników,
– pomyśl, co może poprawić twoją koncentrację,
– świeże powietrze w pokoju (regularnie wietrz swój pokój) ,
– nie ucz się na leżąco, do siedzenia wybieraj wygodne krzesło, wyprofilowane, o odpowiedniej wysokości,
– odłącz media, TV, radio, wyloguj się z portali społecznościowych i komunikatorów,
– na czas nauki zrezygnuj w swoim otoczeniu z towarzystwa rozpraszających cię osób.
 
  1. Zadbaj o odpowiedni nastrój do nauki.
Na jakość uczenia się mogą mieć wpływ także czynniki zewnętrzne:
– brak motywacji,
– złe samopoczucie,
– przemęczenie fizyczne i psychiczne.
 
  1. Wykorzystaj do nauki wszystkie zmysły.
Najskuteczniej zapamiętujemy i uczymy się w sposób „polisensoryczny”, czyli angażując wszystkie zmysły:
– patrząc,
– słuchając,
– notując,
– rysując.
– śpiewając rymowanki,
– powtarzając na głos z pamięci zapamiętane informacje,
– opowiadając komuś o tym, czego się nauczyłeś. ( nauczyłaś).
 
  1. Rób efektywne notatki.
Notując w szkole, możesz zastosować kilka praktycznych wskazówek, dzięki którym łatwiej ci będzie później uczyć się z notatek w domu:
– zapisuj tylko najistotniejsze informacje,
– stosuj czytelną, przejrzystą formę graficzną,
– notuj tylko na jednej stronie kartki, aby łatwiej ci było przeglądać notatki,
– używaj kolorów, podkreśleń, strzałek, znaków graficznych oraz własnych skrótów. Jeśli ich nie masz, to postaraj się stworzyć kilka na początek.
– twórz mapy myśli,
– słuchając opowiadania, wykładu, czy oglądając film związany z tematem, lepiej przyswoisz sobie informacje aktywnie notując, rysując mapy pojęć lub mapy myśli.
 
  1. Rób optymalne powtórki.
Powtórka to ponowne, szybie przejrzenie materiału i powtórzenie najważniejszych informacji. Częste powtórki pozwolą ci zapamiętać maksimum informacji i zaoszczędzić czas.
 
  1. Zadbaj o wypoczynek, relaks i dobry sen.
– twoje potrzeby powinny być zaspokojone, tj. potrzeba pokarmu, pragnienia, wypoczynku i snu,
– dopiero po ich zaspokojeniu możesz przystąpić do efektywnej nauki.
 
POWODZENIA!!!


 0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
Kodeks „Szkoły bez przemocy”
Nasza szkoła dwukrotnie otrzymała certyfikat „Szkoły bez przemocy”. Nadal obowiązują nas zasady zawarte w kodeksie „Szkoły bez przemocy”
 1. Szkoła jest wspólnotą.
Szkoła dąży do stworzenia wspólnoty wszystkich nauczycieli, uczniów, ich rodziców oraz pracowników niepedagogicznych szkoły, opartej o jasny i przejrzysty system norm.
 2. Wszyscy się szanujemy.
Wspólnota szkolna buduje klimat bezpieczeństwa, szacunku, otwartego dialogu i porozumienia pomiędzy nauczycielami, pracownikami szkoły, uczniami i rodzicami. Wszyscy uczestnicy społeczności szkolnej szanują siebie nawzajem i nie zachowują się wobec siebie agresywnie.
 3. Wspólnie działamy przeciw przemocy
.
W szkole działa system przeciwdziałania przemocy, który jasno określa: obowiązujące normy, procedury działania i współpracy wszystkich zainteresowanych w zakresie rozwiązywania konfliktów oraz reagowania wobec przejawów agresji i przemocy. Jego zasady obowiązują wszystkich uczestników społeczności szkolnej: nauczycieli, uczniów, pracowników niepedagogicznych oraz wszystkie osoby znajdujące się na terenie szkoły.
 4. Niczego nie ukrywamy
.
Szkoła prowadzi regularną diagnozę problemu przemocy w szkole, a efekty działania podlegają ewaluacji.
 5. Zawsze reagujemy.
Szkoła reaguje na każdy przejaw agresji i przemocy oraz zapewnia długofalową, odpowiednią pomoc zarówno ofiarom, jak i sprawcom przemocy.
 6. Nauczyciel nie jest sam.
Szkoła podejmuje działania, by nauczyciele mieli odpowiednią wiedzę i umiejętności z zakresu rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z przejawami agresji i przemocy.
 7. Uczniowie wiedzą, jak działać.
Szkoła organizuje uczniom regularne zajęcia profilaktyczne z zakresu umiejętności psychologicznych i społecznych oraz radzenia sobie z agresją i przemocą.
 8. Rodzice są z nami.
Aby przeciwdziałać przemocy szkołą współpracuje z rodzicami włączając ich do tworzenia systemu przeciwdziałania przemocy i obejmując działaniami edukacyjnymi.
 9. Mamy sojuszników.
Szkoła współpracuje ze środowiskiem pozaszkolnym przy podejmowaniu działań profilaktycznych i interwencyjnych dotyczących agresji i przemocy, gdy potrzeby przekraczają możliwości lub kompetencje szkoły.
 10. Nagradzamy dobre przykłady.
Szkoła promuje wzorce zachowań oparte na poszanowaniu godności każdego człowieka.




0000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000


Jak nie stać się ofiarą przemocy?
 
1. Spróbuj zignorować to, co mówią sprawcy
, udawaj, że cię to wcale nie obchodzi. Nie pokazuj, że jesteś smutny lub zły. Twoje zdenerwowanie sprawia im satysfakcję i zachęca do dalszego atakowania.
2. Staraj się wyglądać na pewnego siebie
. Choć wyprostowany (plecy proste, podniesiona głowa). Możesz ćwiczyć taką postawę w domu, przed lustrem. Pamiętaj, że sprawcy szukają uczniów wyglądających na takich, którzy się przestraszą i nie będą potrafili się obronić.
3. Ćwicz swój głos
. Odpowiadaj pewnym i mocnym głosem, postaraj się patrzeć innym w oczy. Sprawcy przemocy zaczepiają osoby, które mówią cicho i nieśmiało.
4. Jeśli ci dokuczają
– najlepiej odejdź. Nie przejmuj się, co o tobie pomyślą. Im dłużej będziesz stał i słuchał, tym większą zabawę będą mieli sprawcy.
5. Przygotuj sobie odpowiedź
. Jeśli ktoś często ci dokucza lub cię zaczepia, możesz mieć przygotowaną odpowiedź np. Nie masz nic innego do roboty? Mów sobie co chcesz, mnie to nie obchodzi.
6. Powiedz stanowczo
, że nie zgadzasz się na takie traktowanie, np. Nie mów tak do mnie. Nie zgadzam się. Nie nazywam się tak.
7. Spróbuj być dowcipny i zażartować
. Poczucie humoru jest często najlepszą „bronią” na agresję. Jeśli w takiej sytuacji potrafisz zachować zimną krew i śmiać się, z pewnością sprawcy pomyślą, że niczym się nie przejmujesz i zostawią cię w spokoju.
8. Spróbuj zaskoczyć sprawców
. Zrób coś, co zbije ich z tropu, zdziwi. Możesz powiedzieć coś zupełnie nie na temat. Możesz udać, że nie dosłyszysz, co mówią do ciebie. Powiedz do nich „Nic nie słyszę” „Możecie powiedzieć to głośniej?”
9. Powiedz o tym bliskiej ci osobie
. Może to być kolega z klasy, z podwórka, po prostu ktoś, kogo dobrze z nasz i komu ufasz. Gdy podzielisz się z kimś swoim zmartwieniem od razu poczujesz się lepiej. Poproś o pomoc i dobrą radę. Jeśli jest to osoba ze szkoły, to spędzaj z nią czas na przerwach. Bądźcie w miejscach, gdzie dyżurują nauczyciele. Sprawcy częściej atakują pojedynczych uczniów. 
10. Poradź się rodziców, wychowawcy lub pedagoga
. Opowiedz im o swoim kłopocie. Rodzice są dla ciebie najważniejszymi osobami na   świecie. Dorośli mają różne sprytne pomysły na to, jak rozwiązać problem. Warto skorzystać z ich rady i doświadczenia. Otwórz się przed osobą, do której masz zaufanie.
 
 
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego